Het begint kouder te worden in het hospitaal. Alle katten zitten het liefst lekker warm binnen om te kijken naar het onstuimige weer en het gedwarrel van de herfstblaadjes.
In een hoekje van de kamer zitten drie katten met elkaar te smoezen. We horen Axila fluisteren: ‘Welkom allemaal bij de eerste bijeenkomst van de zwarte-kattenclub! Dit is een hele exclusieve club en alles wat hier besproken wordt, is geheim!’
Sjess roept enthousiast: ‘Spannend!’ Rollo geeft hem meteen een tik: ‘Stil sukkel, geheim zegt hij toch! Ik snap het nut alleen niet zo. Niemand wil zwarte katten hebben. Daarom zitten we hier nog steeds.’ Sjess kijkt verdrietig. Hij wil niks liever dan een fijn huisje. Axila probeert hem op te vrolijken: ‘Ach, niet naar Rollo luisteren, hij kan wat chagrijnig zijn soms. Er komt vanzelf iemand voor ons!’
Op een plankje verderop zitten Yamaha en Xander het groepje te begluren. ‘Hoor jij wat ze zeggen?’, vraagt Yamaha. Xander trekt zijn schouders op en zet een paar stapjes dichterbij. ‘Pas op Xander! Straks zien ze je!’ ‘Nee hoor’, lacht Xander, ‘ik ben een spion, niemand ziet mij!’
Hij sluipt stapje voor stapje dichterbij. Yamaha ziet zijn kans schoon en met een flinke aanloop bespringt hij Xander. De twee vallen stoeiend op de grond en rollebollen de hele kamer door. Totdat ze tegen Tucker aan rollen. Ze springen snel op en kijken Tucker geschrokken aan. Yamaha duikt snel weg. ‘Hee, pas eens op, stelletje wildebrassen!’, roept Tucker en hij verstopt zich snel in zijn hok. Xander moet lachen: ‘Hee Tucker, ik zag je laatst wel lief spinnen toen je geaaid werd, dus doe niet zo stoer!’ Tucker doet net alsof hij het niet heeft gehoord.
Penny ligt lekker uit het raam te staren. Ze vindt het wel prima in haar eentje, er valt zoveel te zien buiten. Pinkie en Eddie liggen een eindje verderop uit de deur te turen. ‘Zou er zo nog iemand langs komen denk je?’ vraagt Pinkie hoopvol. ‘Stel je voor dat je een baasje hebt die er altijd is’, fluistert Eddie, ‘dat zou echt een droom zijn!’ De twee doen hun ogen dicht en stellen zich voor hoe het zou zijn.
Daar komt Stefano aanwandelen, en hij haalt de twee uit hun droom. ‘Al die aandacht steeds lijkt me niks, allemaal handen en stemmen en verwachtingen.’ ‘Ach Stefano, wacht maar. Ook jij zult het uiteindelijk heel leuk vinden’, zegt Pinkie. Stefano schudt onverschillig met zijn schouders.
‘Iedereen wil toch een baasje?’, klinkt het zacht vanuit een hokje. ‘Hoorden jullie dat? Iemand zei iets?’, Eddie kijkt zoekend om zich heen. Norris komt tevoorschijn en rekt zich uitgebreid uit. ‘Ooh, ben jij het Norris, ouwe lobbes’, zegt Stefano, ‘wat zei je nou?’ ‘Ik zei: iedereen wil toch een baasje?’, Norris springt op een krabmeubel en gaat er even goed voor liggen. ‘Een mens die er altijd voor je is, die met je kan spelen, knuffelen, je eten komt geven en waar je ’s avonds lekker mee op de bank kan kruipen, dat lijkt me geweldig.’
De andere katten knikken instemmend. Allemaal denken ze even na over hoe hun perfecte huisje en baasje er uit zouden zien. Wat zou dat mooi zijn! Nu het kouder begint te worden, hebben ze allemaal behoefte aan dat ene warme mandje dat ergens voor hen klaar staat.
*** Kijk bij onze adoptiedieren voor informatie over alle mooie, lieve, eigenwijze, gezellige, voorzichtige, knappe katten die op zoek zijn naar een huisje!
