Ambulancechauffeur Anita krijgt een melding over een zwaan op een stoep. De mooie vogel laat zich niet zomaar meenemen en blijkt in alle opzichten een “vechter” te zijn.
Anita vertelt: “Ik krijg een paar dagen geleden een melding van een zwaan die ‘wat raar op de stoep zit’ in een woonwijk op de Schoolzijde in Den Haag. Bij het inrijden van de genoemde straat zie ik de zwaan al direct zitten. Een zwaan kan soms bij het landen op de harde straat of stoep flink verkeerd terecht komen. Het lijkt erop dat dit gebeurd is bij deze zwaan, want hij zit er inderdaad heel beduusd bij. Zo’n harde landing op steen of asfalt kan inwendig letsel veroorzaken en dan is een check door de vogelopvang nodig. Omstanders vertellen mij dat hij daar al twintig minuten zit. Op het moment dat hij mij aan ziet komen, staat het eigenwijze dier echter op en gaat er meteen vandoor.
De zwaan rent de weg op en maakt enkele vleugelslagen. Het lukt hem niet om op te stijgen en gaat weer liggen. Dat is geen goed teken. Ik benader hem een eindje verderop weer voorzichtig. Snel staat hij weer op, rent verder de weg op en maakt daarbij een beetje hoogte. Ook deze keer lukt het hem niet om op te stijgen. Hij gaat meteen weer liggen, nu midden op de weg. Gelukkig lukt het mij om hem af te leiden. Ik drijf hem rustig richting de voortuin van een woning. Dit lukt en ik denk: nu kan hij niet meer vluchten.
Maar zo snel geeft deze vechter niet op. Hij rent één van de voortuinen in, loopt een grote plantenbak omver en gaat achter een geparkeerde scooter langs de bosjes in. Ik loop er snel achteraan. In de bosjes kan ik hem met een zwanenhaak om zijn hals voorzichtig tegenhouden. Hij slaat nog wat met zijn vleugels, maar ik kan nu mijn armen om zijn lijf heen doen en hem zo veilig stellen. Het is me gelukt, onder het toeziend oog van het publiek: enkele buurtbewoners, die erg onder de indruk lijken van het avontuur.
Ik kijk de zwaan na en zie, behalve wat bloedvlekken op zijn snavel, ook schaafwonden op zijn poten. Hij heeft inderdaad een harde landing gemaakt. De verse bloedplekken op zijn snavel verraden dat deze zwaan vlak daarvoor in gevecht moet zijn geweest met een andere zwaan. Toevallig weet ik dat vlak achter de Schoolzijde een broedpaar zwanen met vier jongen zit. Dit moet dus een indringer zijn. De ouders zijn vast in gevecht gegaan om het gezin te beschermen en het territorium te verdedigen. (NB ik heb dit zwanengezin vlak daarna opgezocht. Ik kon het ringnummer van het mannetje aflezen en dit was niet de zwaan in kwestie. Dat betekent dat de vechtersbaas inderdaad een indringer was).
Ik doe de zwaan in onze speciale zwanentas en breng hem naar de verderop geparkeerde ambulance. Tien minuten later geef ik hem af bij de vogelopvang. De zwaan heeft een ring om. Daarmee kunnen we in het systeem zien dat deze zwaan in maart ook al in deze opvang zat. Hij is toen vrijgelaten in het vlakbij gelegen natuurgebied Madestein. De zwaan heeft geluk gehad. Hij heeft geen inwendig letsel en is enkele dagen later weer vrijgelaten. Hopelijk is hij na dit avontuur zo verstandig om bij het territorium van de broedende zwanen uit de buurt te blijven.”
Beeldmateriaal: Dierenambulance Den Haag. Vrij te gebruiken.



