Dierenliefde zit er vaak al heel vroeg in. Dat merken we regelmatig wanneer er scholieren van de basisschool geld voor ons inzamelen door bijvoorbeeld blikjes op te halen of een sponsorloop te organiseren. Ze brengen dekentjes of een knuffel langs. Soms doneren ze zelfs al hun verjaardagsgeld om de dieren te kunnen helpen. Maar een melding maken van een gewond of – in dit geval – verweesd dier… dat maken we nog niet zo heel vaak mee.
De meldkamer krijgt op 16 mei een telefoontje van twee meisjes. Ze zijn samen op de fiets onderweg naar de manege. Tijdens de rit komen ze langs de Hengelolaan, waar in het voorjaar altijd veel Canadese ganzen zitten. In mei leggen ook deze vogels een ei en dan zijn er in het gras ook veel ganzenkuikens te vinden. De meiden zien dat er een klein gansje wordt verdreven door de volwassen ganzen. Het gansje zit in zijn eentje wat verloren in het gras. Wanneer ze even rondkijken, zien ze nog een kleintje in de sloot, duidelijk op zoek naar zijn ouders. Ook dit gansje wordt belaagd door volwassen ganzen.
Met hun mobiel zoeken ze het nummer van de dierenambulance en nemen contact op. Ze vertellen hun verhaal en laten weten dat zij nu echt moeten doorfietsen. Jurre, de ambulancechauffeur die die dag dienst heeft, rijdt naar het opgegeven adres en ziet inderdaad dat er twee verweesde gansjes zitten, die worden aangevallen door volwassen ganzen. Hij vangt met zijn schepnet één voor éen de kleine gansjes, die gelukkig nog ongedeerd zijn. Hij brengt ze naar de vogelopvang, waar ze kunnen opgroeien voordat ze weer worden uitgezet.
Wat zijn we blij en dankbaar dat deze twee meiden al zo’n verantwoordelijkheidsgevoel hebben en zoveel van dieren houden.
Beeldmateriaal: © Agnes Ludwig. Te gebruiken met naamsvermelding.
