Rikkie en Robbie doen het hartstikke goed! Ze zijn nu twee weken bij ons. Ze hebben hun namen gehouden en er inmiddels al een heleboel bijnamen bij gekregen waar ze ook al (niet) naar luisteren.
Vanaf dag 1 gebruiken ze de kattenbakken goed. Ze eten (voer is hetzelfde gebleven) en drinken goed. Het zijn echte poep- en plasfabrieken. Fijn dat dat allemaal goed werkt. De eerste paar dagen waren sommige drolletjes nog wel wat zacht, maar inmiddels zien ze er goed uit.
We hebben ze gehuisvest in een van onze kantoorkamers. We hebben onze thuiswerkdagen afgewisseld. We kunnen er de hele dag zijn, ook zonder ze aandacht te geven zodat ze aan onze aanwezigheid wennen. Het lijkt soms wat veel te zijn voor ze. Dus degene die thuis is, wisselt soms naar een andere werkkamer om ze rust en ruimte te geven en dan komen ze makkelijker uit hun vertrouwde plekjes.
Rikkie is de brutaalste en altijd de eerste. Hij zocht als eerste toenadering en liet zich als eerste aaien. Hij probeert ook een tweede ontbijt of diner bij zijn broertje weg te schooien. Daar zitten we nu maar even tussen. Rikkie groeit harder en is groter dan Robbie. We geven Robbie wat extra tijd en ruimte om zijn eten rustig (nou ja) op te eten.
Ze waren nog redelijk schuw toen ze bij ons kwamen. Rikkie liet zich voorzichtig aaien, maar inmiddels heeft hij de knuffels ontdekt en waardeert hij ze enorm. Niet altijd, vooral als ze ontspannen zijn in de middag dan laten ze ons toe. Rikkie ligt op zijn rug te rollen, schuift zijn bekkie overal overheen en laat zich overal op zijn lichaam aaien. Robbie heeft het een kleine week aangekeken en proeft er nu ook van. Hij laat zich aaien, begint te knorren en vandaag bood hij zijn buikje aan. Dat gaat helemaal goed komen!
Inmiddels hebben we een lelijk klimmeubel voor ze gekocht. We vinden dit soort dingen niet heel mooi en ze zijn helaas heel erg aanwezig in huis. Maar het is een gigantische hit bij de heren. We hebben er een gekozen met mandjes in plaats van “hokjes”. Ze kunnen zich dan niet voor ons verstoppen. Wel lekker hoog liggen en de boel bekijken. Als ze hierin liggen te chillen laten ze zich goed knuffelen. Vanaf het begin stond er een oude IKEA vakkenkast waar we dekentjes in hebben gelegd. Ook daar liggen ze met regelmaat wat verstopt. Soms alleen, vaak met zijn tweeën.
Afgelopen week sprong Rikkie over de plank die we voor de kamerdeur hebben staan. Het idee was dat ze er niet uit konden, terwijl ze wel meekregen wat er in de rest van het huis gebeurt. Ik trof hem in de huiskamer. Door de pootjes gezakt, staart omlaag en druk snuffelend. Hij wist niet hoe snel hij zich uit de poten moest maken toen hij mij zag. Helaas nam hij een verkeerde afslag een andere kamer in. 3 kwartier later zat hij weer in zijn veilige kamer. Veel geduld en liquid snack om hem te begeleiden. Een paar dagen later stonden ze ’s-morgens bij de deur te dringen om eruit te glippen. Ze zijn watervlug. We vatten het op als een signaal dat ze eraan toe zijn om hun wereld te vergroten. Strategisch geplaatste Hello Fresh dozen geven toegang tot de hal en een andere werkkamer. Inmiddels verkennen ze een deel van de woonkamer en spelen ze daar ook met elkaar.
Ze gaan veel sneller dan we verwachtten. Wat fijn om te zien dat we zo snel zo veel vertrouwen van ze krijgen. Het wordt nog wel een grotere chaos en we kijken ernaar uit!
