Wij zijn nog elke keer zo blij als we Rafael zien of horen en volgens ons gaat het met Rafael ook heel goed!
Rafael houdt ervan om rond 4 uur in de nacht te spelen. Wij mogen dan meedoen (en dat is leuk) en soms luisteren we naar zijn capriolen (en dat is ook heel erg leuk).
Gelukkig wil hij overdag ook vaak spelen. Met een hengel of met iets uit zijn herfstdoos: een eikel, een kastanje of een beukenootje.
Hij houdt erg van gezelligheid, denken wij, want hij is eigenlijk altijd in onze buurt. Hij ligt nog niet op schoot, maar wel op de bank naast Barend, of op een stoel aan tafel als Suzanne werkt, of op het matras dat nu even in de woonkamer ligt zodat we met z’n allen in de suite kunnen slapen.
Sinds het weekend oefenen we met de kraag af. Het is duidelijk dat hij het fijn vindt om geen kraag te hebben, maar als hij hem om heeft, laat hij hem wel gewoon zitten. Zonder kraag kan hij zich lekker wassen en dat doet hij. En soms speelt hij en soms slaapt hij. Als hij gaat krabbelen, doen we de kraag weer om. De langste keer zonder kraag was 2,5 uur!
Helaas heeft hij vandaag een klein wondje gekrabd, maar een van jullie heeft ons aan de telefoon gerustgesteld dat dat allemaal weer goedkomt.
Wij vinden het heel bijzonder hoe goed van vertrouwen hij is en hoezeer hij zich op zijn gemak voelt. Hij slaapt lekker in het zicht en laat soms ook zijn superlieve buik zien. Het is erg vreemd om ons te realiseren dat hij pas 2,5 week hier woont. Hij past hier gewoon zo goed dat het is alsof hij er al veel langer is.
Het enige waar Rafael denken wij wel aanmerkingen over heeft, is het feit dat zijn bakje snel leeg is en dat wij ook ons eten niet met hem delen, ook al kijkt hij ons erg indringend aan. Wij zouden hem graag alles geven wat hij maar wil maar nu we dat niet doen is het wel zo dat wij denken dat hij al wat gewicht kwijt is geraakt hier, met al zijn rennen en springen en spelen. Hij heeft een beetje een taille en we voelen zijn ruggegraatje beter. We weten het niet zeker, want op de weegschaal wilde Rafael nog niet. Maar dat komt vast en zeker nog goed.
We zijn helemaal dol op hem en we hebben het gevoel dat hij zich echt fijn voelt hier en dat maakt ons heel erg blij.
Het enige waar hij soms van lijkt te schrikken (heel kort en ook niet altijd) is de deurbel. (Die gaat nogal vaak voor een pakje voor Rafael;-)). En dan zeggen we hem dat hij niet bang hoeft te zijn want dat wij hem nooit of nooit mee laten nemen! Wij kunnen nu al niet zonder hem.
We schreven het vorige keer ook al, maar we vinden het zo’n bijzondere knul, dat hij na alles wat hij heeft meegemaakt zo vrolijk en lief en goed van vertrouwen is. Dat komt zeker door jullie allemaal, en wij doen ons best om hem de ruimte te geven zo te blijven genieten.
Wij zijn Pat heel dankbaar voor de suggestie van Rafael. We zijn Agnes dankbaar voor het begeleiden van de kennismaking die zo fijn liep. En we zijn Nancy dankbaar voor alle uitleg. En we zijn jullie allemaal dankbaar voor alle goede zorgen voor deze grote schat.
