Op een donderdagavond in juli ontving de meldkamer een telefoontje van twee bezorgde wandelaars uit Pijnacker. Tijdens een wandeling in bosrijk gebied hadden zij een pad op hun pad gevonden. Toen zij het diertje nader bekeken, leek het erop dat hij geen neusgaten had. Ze namen daarom het diertje mee naar huis en belden ons.
Bij een gezonde pad zien de neusgaten eruit als kleine openingen bovenop de snuit. Door de wrattige huid en door het kleine formaat van de neusgaten zijn ze soms nauwelijks te zien. Toch ging ambulancechauffeur René op weg. De pad vertoonde lusteloos gedrag en hij had tijdens het vervoer naar het adres van de melders nauwelijks pogingen ondernomen om te ontsnappen.
De melders hadden de pad netjes in een doosje gezet met wat bladgroen waarin de pad zich kon verstoppen. René haalde hem er voorzichtig uit om te onderzoeken. Hij merkte op dat de pad geïnfecteerd was met maden van de groene paddenvlieg.
René legde aan de melders uit dat deze vlieg eitjes legt op de flanken of de rug van zijn slachtoffer, zodat de potentiële gastheer ze niet af kan vegen. Kort na het leggen komen de eitjes uit. De jonge maden kruipen daarna meteen naar de neusholten van hun gastheer. Daar voeden ze zich met weefsel en wondvocht.
De pad had al flinke schade aan zijn neusholte, en was in dit gevorderde stadium niet meer te genezen. Hij is om verder lijden te besparen dezelfde avond nog meegenomen naar de dierenarts.
Beeldmateriaal: Dierenambulance Den Haag. Vrij te gebruiken.
