Het gaat heel erg goed met Max. Hij voelt zich helemaal thuis. Het huis heeft ie nu zo goed als ontdekt, alleen op de zolder waar onze pubers slapen komt ie niet zo vaak (zou ik ook niet doen als ik hem was, haha). Hij heeft al veel relaxplekjes ontdekt: op de bank, achter de gordijnen in het zonnetje of strategische plekjes waar hij ons goed in de gaten kan houden bij de trap ofzo. En vooral het eerste half uur of uur na een voeding is hij superactief. Hij is dan razendsnel aan het spelen, trap of en af, met een speelknuffel in zijn mond (muis met kattenkruid).
Hij wil dolgraag naar buiten, zit vaak voor het raam en houdt de vogels en honden in de gaten. Maar hij moet daar nog even op wachten natuurlijk. Het is een echte knuffelkat ook, hij kan languit op je schoot liggen, met z’n kopje plat op je hand. Inmiddels wordt ie ook een beetje stout: wij betrapten hem vanmiddag op het aanrecht waar hij de koekenpan met vet zat uit te likken waar onze zoon eerder een ei in had gebakken. Daar moeten we dus nu echt goed op letten.
Eten is nog steeds zijn favoriete hobby. Hij hoort het meteen als ik zijn bakje pak. Dan sprint ie van de trap en staat zo achter je. Zijn staart wordt dan dik van opwinding. Echt heel grappig om te zien.
