Tweede Paasdag begon voor onze meldkamer opeens een stuk spannender toen een bezorgde mevrouw uit Rijswijk belde. Op de Prinses Margrietsingel dobberde een gewonde eend in de sloot. Het arme beestje had een aanval van een stelletje ganzen én een botsing met een auto overleefd, maar had dringend hulp nodig. Alleen… vanaf de kant konden we er niet bij. Tijd om de boot erbij te halen!
Chauffeur Liam gooide snel een boot achterin de dierenambulance en ging samen met collega Tanja op weg. ‘Bij meldingen van dieren te water moeten we altijd met z’n tweeën zijn’, legt Tanja uit. ‘Water kan verraderlijk zijn. Soms moeten we met een boot het water op, soms in waadpakken het water in, en heel soms lukt het vanaf de kant. Maar je weet nooit precies wat je aantreft.’
En dat brengt risico’s met zich mee, vertelt ze: ‘Als je uitglijdt en in het water valt, kun je onderkoeld raken. En je ziet ook niet wat er onder het wateroppervlak ligt. Denk aan oude fietsen of andere troep waar je je flink aan kunt bezeren. Daarom gaan we altijd samen, zodat we elkaar kunnen helpen als het misgaat.’
In Rijswijk aangekomen liet Liam de boot te water en peddelde richting de eend. Helaas… toen hij dichterbij kwam, bleek het dier al overleden te zijn. De eend was tegen een meerkoetennest aan gedreven, en de meerkoeten keken een beetje beduusd toe.
‘Toen we aankwamen, vlogen de meerkoeten snel van hun nest, maar ze bleven nieuwsgierig in de buurt’, aldus Tanja. Liam viste de eend uit het water en zag dat het dier een flinke wond op zijn rug had. Voor deze pechvogel kwamen we jammer genoeg te laat.
Met de eend aan boord keerde Liam terug naar de ambulance. De meerkoeten konden opgelucht terug naar hun nest, en voor ons zat deze watermissie er ook weer op.
Beeldmateriaal; Dierenambulance Den Haag. Vrij te gebruiken.
