Dit verhaal is al van een poosje terug, maar te mooi om niet alsnog te delen. Lees het verslag van chauffeur Rob, die hulp kreeg uit onverwachte hoek bij de berging van een aangespoelde bruinvis.
‘Strandbezoekers hadden ongeveer 100 meter ten noorden van de Scheveningse pier een aangespoelde bruinvis ontdekt, die waarschijnlijk niet meer leefde. Eenmaal op het strand aangekomen zag ik de bruinvis; niet op het strand, maar nog in de branding. Dan is het een kwestie van even het juiste moment tussen twee golven door afwachten; dan zou ik naar de bruinvis kunnen rennen, die snel bij de staart pakken en ‘m het zand opslepen voordat de volgende golf kwam. Meestal gaat dat goed, maar dit keer liet ‘het juiste moment’ toch even op zich wachten.
Zo naar de bruinvis en de golven starend vroeg ik me af wat ik moest doen. Maar redding was nabij; opeens zag ik naast mij een megagrote shovel van firma Strukton, die vaker aan het werk is aan de Haagse stranden. De shovelchauffeur hing uit zijn raampje en riep naar beneden: “Hoi, jij komt zeker voor die vis? Wacht maar even, ik zal je helpen”,
Direct reed hij met zijn grote wielen de zee in, maakte een ruime bocht en kwam vervolgens terug op het strand met op zijn lepels: 1 stuks bruinvis. Het was een groot exemplaar, zo’n anderhalve meter lang en misschien wel 60 kilo. Het arme dier had een groot gat in zijn kop, alsof het was geraakt door een scheepsschroef.“ Waar staat je ambulance?”, vroeg de chauffeur, die Ray bleek te heten. “Hierboven op de boulevard”, antwoordde ik. “Dan ga ik even terug naar ons werkstation om die lepels te wisselen voor een bak. Blijf maar effe hier, ben zo terug”. En inderdaad, een goeie tien minuten later was de shovel weer terug, mét grote bak. Behendig schepte Ray de bruinvis op. “Ik rij ‘m wel even naar je ambulance”, klonk het.
Niet veel later stonden mijn ambulance en de shovel naast elkaar. Ik stapte in de bak naast de bruinvis en rolde die met enige moeite op de brancard. Ray hielp nog even met het inladen van het gevaarte in de ambulance en zo kon ik mijn weg vervolgen. In mijn eentje had ik deze zware klus nooit tot een goed einde kunnen brengen. Zo zie je maar, als goeie hulp spontaan wordt aangeboden, dan kun je die maar beter aannemen. Deze keer met dank aan de firma Strukton en shovelchauffeur Ray!’
Beeldmateriaal: Dierenambulance Den Haag. Vrij te gebruiken.
