Wat voor de mensen een hele logische en simpele constructie is, kan voor dieren onbedoeld een val worden. Dat ondervinden ook zeven pulletjes bij een afwatering van de Haagse beek. Zij komen er zonder de moedereend in vast te zitten. Gelukkig kunnen ze door twee resolute mannen bevrijd worden.
Chauffeur Joost heeft op 10 juni net een – door een kat bewerkte – duif opgehaald aan de Van Boetzelaerlaan wanneer hij een nieuwe melding krijgt. De melding gaat over pulletjes die vastzitten bij een school aan de Godetiaweg in Bohemen. Joost komt aan bij de opgegeven locatie en gaat op zoek. Aan de Godetiaweg zitten twee scholen: de Dalton en de OBS Bohemen. Het blijkt in dit geval te gaan om een pad nabij de Daltonschool.
Hij gaat op zoek in het Daltonplantsoen. Hij hoort al snel een luid gekwaak, wat van de moedereend blijkt te komen. Zij wijst hem op haar manier heel goed de weg naar haar kroost. Joost moet zich nog wel door flink wat struweel heen worstelen, wat geen eenvoudige opgave is zonder kapmes. Uiteindelijk komt hij aan op de plaats delict. Er zitten een aantal pulletjes gevangen onder een rooster, dat over een verlaagde afwatering van de Haagse Beek blijkt te liggen. Het rooster heeft een luik, dat helaas is afgesloten met een hangslot. De gemeente Den Haag heeft hier onbedoeld een val voor kleine dieren mee gemaakt. Eenmaal gevangen onder het rooster, kunnen zij geen kant meer op.
Joost gaat op zoek naar versterking bij de Daltonschool. Hij treft daar de conciërge en legt aan hem de situatie uit. De twee mannen besluiten om de stoute schoenen aan te trekken en het rooster open te breken. De conciërge pakt uit zijn werkruimte een betonschaar en samen trekken ze de dichtbegroeide jungle weer in. Ze knippen het slot los en pakken het uitschuifbare vangnet. Deze moet in de langste stand, want de pulletjes lijken niet heel graag gered te worden. Ze trekken zich terug in het uiterste hoekje. Na tien minuten heeft de conciërge beet. Alle zeven pulletjes zitten in de door Joost meegenomen bak.
Bij moedereend is de moed zo te zien al in haar zwemvliezen gezonken. Zij is op ruime afstand aan de andere kant van de vijver gaan zitten. Toch houdt ze al die tijd een oogje in het zeil. Zodra ze ziet dat haar kroost te water wordt gelaten, komt ze ze luid-kwakend tegemoet gesneld. Het hele gezin zwemt daarna samen de veilige kant op. Al met al een happy (e)end dus.
Beeldmateriaal: Dierenambulance Den Haag. Vrij te gebruiken.
