Het gaat heel goed met Garfield bij ons, en met ons ook. We hebben lang op elkaar moeten wachten maar we zijn een hele goede match.
Na aankomst heeft hij de hele woonkamer geïnspecteerd, heeft nooit ergens onder gezeten en ’s nachts sliep hij al op bed, hij had het duidelijk naar zijn zin.
In het begin had hij behoefte aan heel veel aandacht en zette hij zijn nagels in mijn been om aan te geven dat hij niet wilde dat ik wegging. Soort van verlatingsangst wellicht?
Nu is hij helemaal normaal naar ons toe en gaat zijn gang in huis maar kan ook helemaal uit zijn dak gaan en wild rennen en met een plant spelen.
Hij begrijpt ook dat hij niet op het aanrecht mag en als ik uh zeg springt hij er zelf vanaf. Andere katten aan de andere kant van het glas vindt hij nog steeds erg spannend. Ik hoop met training dat dat iets beter wordt.
Wij zijn helemaal blij met onze jonge rode kater, genieten heerlijk van elkaar en denken nog over een andere naam. Wellicht is Chili (pittige rode peper) een passende naam.
