Een kraai die vastzit in een glazen piramide van station Rijswijk; dat klinkt als een melding die je niet iedere dag krijgt. Chauffeur Liam en bijrijder Agnes gingen op pad om het dier te bevrijden – dachten ze. Maar dat bleek nog niet zo gemakkelijk.
Agnes legt uit: ‘Bij station Rijswijk staat een grote glazen piramide als centrale hal. Boven de treinsporen staan nog zes kleinere glazen piramides. Die kunnen in geval van nood vanaf de bovenkant worden geopend door de NS. Eén van die kleinere piramides bleek het tijdelijke onderkomen van de kraai te zijn’.
Liam en Agnes zagen het dier al snel zitten. ‘De koepel bevindt zich zo’n acht meter boven de grond, waardoor vangen met een net geen optie was’, vervolgt Agnes. ‘Twee buurtbewoners probeerden intussen met in water geweekt brood de kraai naar beneden te lokken. Dat lukte gedeeltelijk: de kraai wist wat brood te bemachtigen. Vanaf de grond was ook goed te zien dat hij een wond op zijn kop had, waarschijnlijk door de botsingen met het glas’.
Er zat weinig anders op dan proberen de koepel open te krijgen. Na overleg met de NS werd de brandweer ingeschakeld om het slot van de bedieningskast te openen. Dat lukte. Alleen was de kraai daar bepaald niet van onder de indruk. Het dier raakte in paniek, vloog naar beneden en belandde vervolgens in een andere glazen koepel. Omdat het inmiddels donker was geworden, besloten Liam en Agnes de reddingspoging de volgende dag voort te zetten.
Chauffeur Jurre nam de middag erna het stokje over. Maar de kraai was nergens meer te vinden. Een raadsel – was hij toch zelf uit de koepel gekomen? Een paar dagen later kwam er duidelijkheid. Via een melder kwam het bericht dat de kraai toch was bevrijd. Hoe dat precies is gelukt, blijft een beetje een mysterie. Wel lijkt het erop dat de kraai uiteindelijk op het perron terecht is gekomen.
Het dier was er slecht aan toe, zo bleek uit het bericht. De melder zette hem in een plantenbak met wat eten en water. Na ongeveer een halfuur kwam de kraai weer overeind. Twee uur later werd hij in de buurt gezien, waar hij samen met andere kraaien voorzichtig weer probeerde te vliegen.
‘Of hij het uiteindelijk heeft gered, weten we helaas niet’, besluit Agnes. ‘Maar het is mooi dat een oplettende en betrokken voorbijganger het dier uiteindelijk heeft geholpen. Soms komt een redding niet helemaal volgens plan tot stand, maar is er gelukkig wel iemand die blijft kijken, zich het lot van een dier aantrekt en in actie komt.’
Beeldmateriaal: © Agnes Ludwig. Te gebruiken met naamsvermelding.
