Zoals julie voorspelden was Bryce de eerste dagen erg schuw en verstopte hij zich liefst in een hoekje tussen 2 kasten waar hij alleen maar uit kwam om – als er niemand in de kamer was – te gaan eten, drinken en de kattenbak te bezoeken. Enkel ‘s-nachts – als het huis stil was – heeft hij de kamer verkend getuige de 100den kattenpootjes in het stof boven op de kasten van zijn kamer. Na dag 4 kwam hij voorzichtig vanachter de kast kijken als er iemand in de kamer kwam zitten en bij dag 5 kwam hij tot bij ons. De eerste bij wie hij op schoot klom was onze jongste (dochter) die in die eerste dagen tijdens de meivakantie ettelijke uren heeft zit haken en lezen op de kamer van Bryce, stilletjes hopend dat Bryce alles voor de eerste keer met haar zou doen (uit het hoekje komen als hij er was, aaien, op haar schoot zitten, spinnen, eten,..) Daar is ze in die vakantieweek dan ook in geslaagd.
Ondertussen heeft Bryce zijn plekje in de hoek tussen de kasten verruild naar een vaste stek in zijn poezentoren (zie foto), waar hij overdag vaak ligt te snoezen.
Na 10 dagen hebben we de deur van zijn kamer open gezet en is hij langzaam begonnen aan de verkenning van het huis. Als hij daarbij verrast werd door de aanwezigheid van een gezinslid in een kamer, rende hij eerst nog steeds snel terug naar zijn vaste kamer maar de laatste dagen negeert hij onze aanwezigheid bij zijn speurtochten, of komt hij gezellig bij elk van ons op de vloer liggen. Waar hij eerst helemaal stil was gebruikt hij nu af en toe een miauw om aan te geven als hij iets spannend vindt.
Ondertussen heeft hij doorlopend flink gegeten en gedronken, en is het met de kattenbak vanaf dag 1 helemaal goed gegaan. Zoals jullie voorspelden, is alle eten altijd binnen 2 tellen op en moeten we er op letten hem niet te overvoeren. Hij moet er nog aan wennen dat er altijd genoeg zal zijn en dat hij niet alles direct moet ´verslinden´.
Tot onze verbazing heeft Bryce in de afgelopen 2 weken, niemand in het gezin, zelfs toen hij duidelijk bang was – vooral in de eerste dagen – gekrabd of gebeten.
Hij lijkt qua karakter heel erg rustig, maar zijn tochten door het huis tonen dat dat rustig zijn niet leidt tot passief gedrag. Gelukkig maar.
Het volgende grote moment – en daar zullen we jullie regels nauwgezet volgen – is natuurlijk over enkele maanden het openen van de tuindeur en het kattenluik, voorlopig natuurlijk nog een veel te grote stap.
Het is misschien wat vroeg om al definitieve conclusies te trekken maar we denken dat Bryce het naar zijn zin heeft in ons huis en gezin, zich op zijn gemak voelt in zijn kamertje.
