Het was even wennen voor Donna, maar halverwege de eerste week kwam zij al de woonkamer in en bij me liggen.
De eerste zondagochtend was ik haar kwijt, hoewel ik haar in een kamer apart had gezet, volgens uw advies. Toen zag ik een dik boek op de grond liggen. Wat bleek, Donna was op een boekenplank gesprongen en had een slaapplekje achter de boeken gevonden! Sindsdien noem ik haar Bibi, afgeleid van het woord bibliotheek.
Zij eet goed en is heel speels, zit graag naar buiten te kijken. Twee dagen geleden is zij voorzichtig het balkon gaan verkennen onder mijn toezicht natuurlijk. Dat was voor ons beide best spannend. Zij lijkt ook tevreden met mijn buitenruimte.
Kortom, wij zijn wel blij met elkaar. Zij moet nog niets hebben van vreemden, daar verstopt zij zich voor achter de boeken.
