VRAGEN AAN VRIJWILLIGER… GERARD

Wie ben je en wat voor werk doe je hier precies?
“Ik ben Gerard en ik werk op de meldkamer als centralist. Ik neem dus de telefoon aan en spreek met de mensen die bellen over een dier in nood.”

Waarom heb je gekozen voor vrijwilligerswerk bij de dierenambulance?
“Inmiddels doe ik al zo’n tien jaar vrijwilligerswerk. Voorheen bij de burenhulpcentrale in Mariahoeve. Daar hielp ik oudere mensen die zelf niet in staat waren om bepaalde klusjes te doen. De hond uitlaten, een lampje repareren, luxaflex ophangen, noem het maar op. Op een gegeven moment zag ik de vacatures van de dierenambulance voorbijkomen: ze zochten ambulancechauffeurs en centralisten. Ik had al ervaring met een centrale, want ik heb een eigen taxidienst gehad. En ik had juist geen zin om veel tijd in een auto door te brengen, in een stad vol opbrekingen. Dus de keuze was snel gemaakt. Als centralist kan ik mijn stratenkennis van Den Haag ook heel goed inzetten.”

Wat is het spannendste/leukste/bijzonderste wat je tot nu toe hebt meegemaakt bij de dierenambulance?
“Deze week was er een mooi verhaal met meerkoetjes die we hebben kunnen redden. Vier kleine meerkoeten zaten onder een steiger. Toen het water steeg, snapten ze niet hoe ze daar weer weg moesten komen. Die kleintjes duiken nog niet zo makkelijk onder. We hebben ze daar weg kunnen halen. Daarna eerst opgewarmd, want ze waren flink onderkoeld. En toen konden we ze zo op het nest bij hun ouders zetten. Dat is mooi hoor. Het is sowieso heel afwisselend. Er bellen niet alleen mensen over een dier, maar soms ook omdat ze zelf toe zijn aan een praatje. In eerste instantie gaat het dan over het dier, maar al snel dwaalt het af. Als het rustig is, praat ik vrolijk door, maar als er mensen in de wacht hangen, dan moet ik het heel kort houden en de volgende beller snel beantwoorden.”

Wat heb je zelf met dieren?
“Ik vind dat dieren net zoveel recht hebben op een mooi leven als wij. Mijn moeder zei vroeger: als je mensen leert kennen, ga je van dieren houden. Dat zit goed in mijn hoofd. Zelf heb ik twee katten die inmiddels al zeventien of achttien jaar oud zijn. En vroeger had ik altijd honden.”

Wat zou je willen meegeven aan mensen die ook graag vrijwilliger willen worden?
“We maken de habitat van veel dieren steeds kleiner. En dan zijn mensen verbaasd of soms zelfs boos dat de wilde dieren in hun buurt komen: een meeuw op je balkon of een vos door de straat. Het is toch echt een beetje onze eigen schuld. Dieren in nood hebben onze hulp nodig. Dus informeer eens naar wat je kunt doen om de dieren te helpen. Dat verdienen ze!”

Overweeg jij om vrijwilligerswerk te gaan doen? Bij ons ben je van harte welkom! Kijk bij onze vacatures voor onze vacatures en wie weet werk je binnenkort bij de dierenambulance!

Help ons de dieren helpen!