Na een melding over een gewonde meeuw die in de haven van Scheveningen drijft, rijden onze ambulancechauffeur en haar bijrijder snel naar de locatie.
Half september krijgt de meldkamer ’s avonds een melding: er zit een gewonde meeuw vast in een touw en drijft daarmee in het water van de Scheveningse haven. Dit soort meldingen geven we altijd voorrang. Het is cruciaal dat een vogel snel uit het water wordt gehaald om onderkoeling en uitputting te voorkomen. Ook verkleinen we daarmee het risico dat de vogel teveel water binnenkrijgt. De melders vertellen dat hij zich wel kan verplaatsen, maar dat dit maar heel langzaam gaat.
De melders zijn zo vriendelijk om te wachten tot onze ambulancechauffeur Anita en haar bijrijder Lucie op de genoemde plek aankomen. Zij hebben in de tussentijd de meeuw in de gaten gehouden. Ondanks de belemmeringen is de vogel al een flink eind verder gedreven. Gelukkig drijft hij nu vlakbij de kant van de hoge kade. Anita kan de meeuw met een verlengd vangnet snel uit het water vissen.
De volwassen zilvermeeuw is uitgeput en helemaal doorweekt. Het touw dat de melders hadden gezien, zit losjes om de meeuw heen. Anita en Lucie kunnen dit al snel verwijderen. Het dier vertoont geen zichtbare verwondingen.
Anita en Lucie brengen de meeuw naar ons hospitaal. Daar wordt hij voor de nacht geplaatst in een warmtekooi. De volgende ochtend brengen we de meeuw naar de vogelopvang, waar hij weer op krachten kan komen.
Deze tekst mag vrij worden overgenomen, met behoud van inhoud en strekking.
Beeldmateriaal: Dierenambulance Den Haag. Vrij te gebruiken.
