Shelbie kwam half oktober met grote, open wonden bij ons binnen. Dik twee maanden later zijn de wonden zo goed genezen dat ze klaar is om ons hospitaal te verruilen voor een eigen huisje.
Toen we Shelbie ophaalde bij het restaurant waar zij in de wasmand een schuilplekje had gevonden, zagen we direct dat het ernstig was. We brachten Shelbie met spoed door naar een dierenarts. De dierenarts vermoedde dat Shelbie was aangereden en dat dat de oorzaak van haar verwondingen was. Hij behandelde en hechtte de wonden, gaf pijnstilling en hield haar die nacht in zijn praktijk.
Twee dagen later mocht ze verhuizen naar ons hospitaal. Dagelijks behandelden we haar wonden om de bacteriën de baas blijven. Ze kreeg de juiste medicatie. Gelukkig genazen de wonden netjes. Onze vaste dierenartsen controleerden Shelbies wonden meerdere keren per week en bijna iedere keer volgde er een positieve aantekening in haar dossier. ‘De wonden zien er rustig uit.’ ‘De drain mag eruit.’ ‘De korst laat al los.’ ‘De diepte van de wond is gehalveerd.’ ‘De wonden worden kleiner.’ ‘Haar kraag mag af.’ Allemaal goede berichten, maar Shelbie had daar geen boodschap aan. Het ging haar natuurlijk niet snel genoeg; helen van zulke grote wonden, dat kost nu eenmaal veel tijd.
Ze is nu net verhuisd naar een van onze losloopkamers. Ze lijkt nog een beetje onder de indruk van wat haar is overkomen. Shelbie ligt rustig in haar mandje en bekijkt van een afstandje hoe de andere katten zich vermaken met speeltjes en klauterpartijen. Wanneer ze tegen etenstijd het gerammel van de etensbakjes op het aanrecht hoort staat ze wel meteen vooraan in haar hok. Met Shelbie komt het wel goed!
NB Wil je helpen, doneer dan in ons Fonds Intensieve Zorg. De behandelingen van katten die er slecht aan toe zijn en die een lange weg te gaan hebben, worden vanuit dit fonds betaald. Klik hier voor meer informatie.
