Ramses RIP 07-06-2024

9 juni 2024

De buitendiertjes
Je bent niet meer daar waar je was, maar overal waar wij zijn.

Een oorverdovende stilte heerst er op het terrein van de buitendiertjes. Zachtjes aait Brombeer Lies haar rug, die continu mekkert: ‘waarom, waarom?’ De ouwe heeft hier geen antwoord op.

Lies kijkt hem aan, en mekkert: ‘het ging toch weer de goede kant op, gisteren is zelfs dat buisje weer verwijderd.’
Brombeer knikt, en zegt: ‘maar daarna bleek dat het van binnen helemaal niet goed zat en hij erge pijn had……’ Hij slikt even en gaat verder: ‘verdere behandeling zou een lijdensweg worden, dus werd er besloten om hem dat te besparen.’

‘Maar ik mis hem zo’, mekkert Lies, ‘hij was een soort papa, mijn vriend, eigenlijk alles voor mij’, en ze zwijgt.
‘Ben je al bij hem in de stal geweest’, vraagt de ouwe.
Lies schudt verdrietig haar kopje. Zullen we dan samen naar hem toegaan? Aarzelend loopt ze achter Brombeer aan naar de stal waar Ramses ligt. Lies blijft op de drempel staan en kijkt met grote ogen naar de vredig liggende Ramses.

‘Ik kan het niet’, zegt ze zacht, en ze doet aarzelend een paar stappen achteruit.
‘Het is niet waar, niet echt, toch?’, vraagt ze wanhopig, de ouwe aankijkend.
Deze zegt zachtjes, ook met tranen in zijn ogen: ‘het is helaas wel echt Lies. We zullen hem verschrikkelijk missen. Zijn doordringende blik, en nuchtere kijk op zaken, en mooie opmerkingen.’
Lies mekkert zachtjes: ‘maar vooral er gewoon zijn, voor alles.’

‘We laten hem een tijdje hier rustig liggen zodat jullie ongestoord afscheid van hem kunnen nemen’, mompelt de ouwe met een schorre stem.

Ondertussen zijn de andere buitendieren bij Lies komen staan, en Dolly blaat zachtjes tegen haar: ‘wij kenden hem nog niet zo goed, maar ik denk wanneer je hem in je hart bewaard, je hem nooit meer kwijtraakt.’

Ongemerkt loopt Brombeer de straat af naar het hoofdgebouw, waar velen hem met tranen in de ogen opwachten.

Deel dit bericht!

Meer nieuwsberichten

Help ons de dieren helpen!