Het gaat héél goed met Lord, die we inderdaad een andere naam hebben gegeven, hij heet nu Piek. Hij voelt zich inmiddels helemaal thuis, alles gaat/ging in stapjes, maar wel hele snelle stapjes. Hij moest erg wennen aan de geluiden in ons huis, zodra hij de voordeur hoorde schoot hij onder de kast. Inmiddels loopt hij er juist naartoe, om te kijken wie er binnenkomt.
Hij is altijd in onze buurt te vinden, als we allebei thuis zijn kan hij soms niet kiezen en ligt hij ergens in het midden. We hadden niet verwacht dat het een schootkat was, maar ook dát ging in stapjes: eerst samen op de stoel, toen alleen zijn bovenlijf op schoot en ineens zat ie toch echt helemaal op schoot.
Je kunt aan alles merken dat hij eerder in een huis heeft gewoond, hij snapt heel goed hoe dat werkt. Ook andere mensen vindt hij oke, afgelopen weekend waren we een nachtje weg en heeft de buurvrouw hem eten gegeven, dat vond ie prima. Eten is hoe dan ook zijn hobby, maar hij wacht keurig tot hij wat krijgt, geen klagerig gemauw.
Lekker kroelen op zijn kop vindt hij fijn, de rest van zijn lijf is nog een beetje verboden terrein. We proberen hem voorzichtig wat te borstelen maar dát is hij snel beu, als je te lang doorgaat haalt ie uit. Een ander klusje dat ons nog te doen staat is zijn nagels knippen, hij blijft echt overal inhangen. Maar misschien moeten we daar nog maar even mee wachten, het gaat allemaal al snel genoeg.
Kortom: het gaat boven verwachting goed, toen we hem meenamen waren we voorbereid op een langdurig project, maar dat valt dus hartstikke mee.
