Het gaat goed met Odessa. We hebben haar nu Minoes genoemd. De eerste avond waren we haar meteen kwijt en dook ze ín de opgeklapte slaapbank.
De volgende dag werden we meteen verrast doordat ze tevoorschijn kwam en op ons afkwam voor een kopje en een aai.
Na een week hebben we de zolderkamer deur open laten staan om te kijken of ze al meer wilde. De trap leek voor haar onbekend (had ze misschien in een appartement gewoond zonder trappen?).
Nu twee weken later en een paar kleine stapjes verder is ze de trap afgeweest en heeft ze de eerste verdieping onderzocht. Ze is erg nieuwsgierig, maar nog wel heel gevoelig voor geluid. Soms rent ze helemaal terug naar boven en soms tot een afstandje om het aan te kijken na een schrikreactie op geluid.
Afgelopen weekend is ze ook in de woonkamer beneden geweest; super nieuwsgierig heeft ze alles besnuffeld en konden we haar daar ook gewoon aaien. Ze praat al met ons en de tweede (open trap) is nu 1 grote speelpaal waar ze met je wil spelen tussen de traptreden door.
Eten gaat goed en drinken ook prima. Heel af en toe geven we een eetlepel zacht voer, maar niet te veel. Er is kattengras waar ze dol op is en soms ook op een speelse wijze zichzelf achter verstopt.
Ze kan op zolder op de vensterbank van de dakkapel zitten en lekker naar buiten staren, wat ze ook regelmatig doet.
Kortom, met kleine stapjes komt Minous helemaal tot zichzelf en gaat het goed.
Terwijl ik deze mail aan het maken ben ligt ze lekker op de bank te slapen.
