Deze verlegen knapperd is niet verlegen meer!
John heeft zich de eerste dag in een doos verstopt en zich niet meer laten zien. De dag erna stak hij heel langzaam zijn neus uit zijn huisje.
Nog iets langzamer kwam hij zelf uit het huisje. Tot hij ons zag en bijna op ons af rende om kopjes en kusjes te geven!
Vanaf dat moment heeft hij flinke stappen gemaakt. Waar hij eerst heel veel dingen nog erg spannend vond en dat regelmatig liet merken door te blazen, grommen en te bijten, voelt hij zich nu helemaal thuis.
We hebben onze andere kat en John in drie weken stapje voor stapje aan elkaar geïntroduceerd. In het begin was John bij ieder geluidje aan het blazen waardoor we de moed een beetje verloren, maar dat veranderde na twee weken (en een heleboel kattensnoepjes) in nieuwsgierig gesnuffel. Toen hij geluidjes (prrr!) begon te maken wanneer hij onze andere kat door het glas van de deur zag, waren ze klaar voor de laatste stap: elkaar eindelijk ontmoeten…
En dat ging veel beter dan we hoopten! Na wat gesnuffel en om elkaar heen draaien, zijn ze goede vriendjes aan het worden. Ze slapen naast elkaar, delen elkaars eten en elkaars kattenbak, John wast onze andere kat en ze spelen samen. John vindt spelen helemaal fantastisch, kan dat uren op een dag doen en slaat regelmatig helemaal door, dan noemen we hem Johnny Loco..
Al met al is het een fantastische kat! In het begin moesten we erg aan elkaar wennen maar hij begint steeds liever en zelfverzekerder te worden. Wij zijn ontzettend blij met hem en hij laat duidelijk merken dat hij ook erg blij met ons is.
Ontzettend bedankt voor alle goede zorgen voor John en alle andere beestjes in nood!
