Hij begint gelukkig te wennen. Ik noem hem Enzo, naar Enzo Ferrari, de snelle mooie rode auto (coureur/bouwer). Hij deed zijn naam direct eer aan: toen hij uit zijn reismand mocht nadat ik hem bij jullie had opgehaald rende hij razendsnel onder de bank.
Hij bleef daar 10 dagen zitten. Kwam alleen tevoorschijn om te eten en drinken en naar de kattenbak te gaan, en … even voor de tv samen met mijn andere rooie held: de Italiaanse tennisser Sinner.
Na 10 dagen ging hij meer rondlopen en op de banken zitten en spelen: met zijn eigen staart, de roze muis, de hengels, en lekker voetballen.
Sinds een paar dagen wordt hij brutaler, voelt hij zich zekerder en komt direct op me af als ik ga eten. Hij wil het liefst mee eten, is erg op eten gefocust, en vreet letterlijk de kaas van je brood als je niet oplet. Hij komt me kopjes geven en wil graag geaaid worden op en onder zijn koppie.
Sinds gisteren heb ik de en-suite deuren open zodat hij meer ruimte heeft. In die andere kamer loopt hij nieuwsgierig rond en kijkt naar wat er allemaal gebeurt op straat vanaf de vensterbank. Soms schrikt hij nog van mij en gaat weer snel onder de bank.
Het is dus nog wel wennen voor hem maar dat is logisch na zwerven op straat en maanden in de opvang. Het komt goed. Stap voor stap het huis verkennen en t.z.t. naar buiten. Ik ben dol op het beestje.
