Een spannend avontuur met in de hoofdrollen; één onwillige kat, twee chauffeurs en vijf heldhaftige omstanders. Happy end of niet? Dat lees je hieronder in het verhaal van chauffeur Leon!
Afgelopen donderdag aan het eind van de middag kreeg ik een melding van een kat die was aangereden op de drukke Schenkkade in Den Haag. Na een klein kwartiertje rijden was ik ter plaatse. Gelukkig was er nog een parkeerplek voor de ambulance, want inmiddels waren er al vier auto’s gestopt om te helpen.
Eén van de aanwezige dames vertelde dat de kat voor haar ogen was aangereden. De bestuurder was wel gestopt en uitgestapt, maar daarna snel weer vertrokken. De kat lag versuft op het gras. De mevrouw had haar opgepakt en onder een kledingstuk gelegd, maar nog vóór mijn aankomst had de kat andere plannen. Ze was de bosjes ingevlucht, een dicht begroeid stuk van zo’n tien bij tien meter, vol bramen en stekelplanten.
Het werd al snel duidelijk dat dit geen eenvoudige actie zou worden. Een vangnet is in zo’n omgeving nutteloos en de kat had talloze schuilplekken. Na drie kwartier zoeken, met inmiddels meerdere behulpzame omstanders, was duidelijk dat we versterking nodig hadden. Chauffeur Sven kwam ons ondersteunen. Alsof het nog niet lastig genoeg was, begon het intussen ook donker te worden.
Een van de betrokken voorbijgangers sprong op zijn motor en reed naar de andere kant van het water. Met zijn koplamp en een extra zaklamp kon hij van daaruit bijlichten. Iedereen nam strategisch positie in, en samen met de extra verlichting lukte het zo om de kat in één gebied te houden.
Na anderhalf uur dapper verzet koos de kat eieren voor haar geld; Sven wist haar uiteindelijk te overmeesteren. De beten van de kat en de schrammen van de braamstruiken namen we voor lief – de voldoening van een geslaagde vangactie woog ruimschoots op tegen een pleister hier en daar.
De kat bleek gechipt en had, bij nader onderzoek, gelukkig alleen flinke schaafwonden aan haar gezicht en oor. Sven bracht haar snel terug naar de opgeluchte eigenaar, waar ze direct aanviel op een bakje natvoer.
Eind goed, al goed; met grote dank aan Noor, Karin, Isa, Michael en één jongen wiens naam ik niet heb meegekregen. Hun oplettendheid en hulp ter plekke maakten ook nu weer het verschil en bewijzen dat we vaak ons werk niet kunnen doen zonder mensen die ter plekke te hulp schieten. Jullie zijn helden!
Beeldmateriaal; Dierenambulance Den Haag e.o. Vrij te gebruiken.
