Hoofdfoto ter illustratie
Soms gaan onze ambulancechauffeurs van het ergste uit, maar dieren blijven je verbazen. Zo was dat ook het geval bij een kat in de zomer van 2023, die was aangereden door een trein.
Er kwam die zomer een telefoontje binnen op onze meldkamer, afkomstig van de controlekamer van RandstadRail. Zij kregen meldingen van diverse treinmachinisten dat er op het spoor een kat was aangereden. De locatie was ongeveer een halve kilometer ten noorden van het station Pijnacker-Centrum. De vraag aan ons was of wij het kadaver wilden weghalen, zodat geen andere dieren (aaseters) zich op het spoor zouden wagen. Deze actie diende uiteraard te worden uitgevoerd onder begeleiding van de RandstadRail Veiligheidsinspecteur, die al onderweg was naar station Pijnacker-Centrum. Wij werden verzocht op de parkeerplaats daar op hem te wachten.
Zo gezegd, zo gedaan. Dierenambulance-chauffeur Rob vertrok naar Pijnacker en vertelt: “Op het station aangekomen hoefde ik niet lang te wachten op de komst van de Veiligheidsinspecteur, in dit geval meneer Jos. Jos begroette mij hartelijk en zei dat we onze high-visibility vesten moesten aandoen. Dat deed ik en ik nam uit de ambulance verder mee: latex handschoenen, een handdoek en een bodybag. Vervolgens haalde Jos zijn portofoon erbij en nam contact op met de RandstadRail controlekamer. “Ja Jos hier! Ik sta met chauffeur Rob van de Dierenambulance voor het spoor-toegangshek. Kunnen jullie alle spoorbewegingen tussen Nootdorp en Pijnacker-Zuid stilzetten tot mijn afmelding, zodat wij het baanvak noord-zuid veilig kunnen betreden? Ik wacht jullie sein-veilig melding af”.
Enkele minuten later kwam het verlossende bericht. Jos haalde een sleutelbos tevoorschijn en ontsloot het toegangshek. Jos zei: “Nou, laten we maar gaan lopen over de bielzen, dat is het makkelijkste. Het is ongeveer 500 meter naar het noorden.”
Na een tijdje zagen we iets dat op een kat leek, zwart-wit, op de bielzen en tussen de rails. Het had wat bloed aan de kop, maar zo te zien was hij niet helemaal stuk gereden. Toen ik de kat wilde oprapen kwam er een zacht gejammer uit. Ik schrok: deze kat leefde nog, hoe was dit mogelijk!!! In één klap kreeg deze klus de hoogste prioriteit. Dit dier moest als de gesmeerde bliksem naar een dierenarts worden gebracht. Ik vroeg direct aan onze meldkamer of de dichtstbijzijnde dierenarts kon helpen. En zo liep ik 500 meter terug, over de spoorbielzen, met een door een trein aangereden kat in mijn armen. Het arme dier was er slecht aan toe.
Ik bedankte Jos en ging direct door naar de dierenarts, die zich inmiddels paraat had gemeld. Daar aangekomen werd de kat eerst volledig onderzocht. Bij een gelukkig toeval bleek de kat bij deze dierenartspraktijk reguliere patiënt te zijn en de eigenaar werd meteen op de hoogte gebracht. Die kwam met gezwinde spoed naar de praktijk.
Al met al bleek de schade aan de kat bijzonder mee te vallen. De wond aan zijn kop was oppervlakkig en hij had zelfs geen fractuur. Wel kreeg hij pijnstilling en de eigenaar moest hem de komende tijd goed in de gaten houden. Een nacontrole werd afgesproken. Alle betrokkenen konden opgelucht adem halen. Ook Jos was opgelucht toen ik hem belde om hem op de hoogte te stellen.
Tsja… een door een trein aangereden kat. Wat verwacht je dan? Transportmandje mee? Een bodybag leek toch echt meer van toepassing. Zo zie je maar, tegen alle verwachtingen in… Dieren blijven je verbazen!”
