Beer & Belle (Streetcat Bob & Nikki)
  1. Home
  2.  » 
  3. Hoe gaat het met
  4.  » Beer & Belle (Streetcat Bob & Nikki)

Beer & Belle (Streetcat Bob & Nikki)

26 mei 2021

Afgelopen september zijn Beertje en Belle bij ons komen wonen, en we zijn zo blij met ze! En ze zijn onafscheidelijk.

Van de straat

Ze kwamen als ‘semi-zwerfkatten’ bij de Dierenambulance, apart van elkaar. Beertje (rood-witte kater, nu ca. 3 jaar) werd in mei van straat gehaald met een staartwond. Zijn staart moest worden geamputeerd. Uiteraard was hij van streek en eerst niet zo vriendelijk! Hij mocht herstellen van de operatie bij een heel lieve pleegmoeder. Zij gaf hem de rust die hij nodig had, won zijn vertrouwen en heeft geweldig goed voor hem gezorgd.

In juli werd Belle van straat gehaald (zwart-wit poesje, nu ca. 1,5 jaar). Een klein meisje dat héél jong al kittens had gekregen. Het straatleven was kennelijk zwaar geweest: ze was ondervoed en ontzettend bang. In het hospitaal verstopte ze zich wekenlang. Ze probeerde zich onzichtbaar te maken, maar na een paar weken kwam ze voor een spelletje wel tevoorschijn.

Liefde op de eerste snoet

Toen Beer uit de pleegopvang naar het hospitaal terugkeerde om geplaatst te kunnen worden, kwam hij in de losloopkamer bij Belle te zitten. Daar zaten ze met z’n tweetjes: de schijnbaar stoere, maar nog wel getraumatiseerde kater, en het angstige kleine meisje. Maar binnen een dag gebeurde hun wondertje: het was dikke vriendschap, of eigenlijk: dikke liefde. Belle kwam helemaal los, ze gaven elkaar moed om de losloopkamer en de buitenren te verkennen. Belle krulde haar staart om Beers rug heen. De verzorgers waren opgetogen en dachten meteen: deze twee proberen we samen te plaatsen!

Verhuizing

Mijn man en ik zochten, na kattenverdriet eerder dat jaar, weer een tweetal dat goed samen zou gaan. Verder had ik geen ‘wensen’. Als vrijwilliger bij de Dierenambulance kende ik Belle wel (een beetje), maar Beer nog niet, omdat hij al die tijd in de pleegzorg had gezeten. Maar toen ik zag hoe zij opbloeiden van elkaar en allebei een rustige veilige omgeving nodig hadden, was de beslissing snel genomen!

En zo werden mijn man en ik dus, in september, hun personeel. Wat een geluk. We hadden ’t niet beter kunnen treffen. In het begin waren ze nog wel voorzichtig en schuw… behalve als er eten te halen was!

Verschillende karaktertjes

Vooral Beertje was eerst nog wel bezig met het verwerken van alles wat hem was overkomen. Hij leek kalm, liet zich aaien, maar je voelde zijn reserve. Is het echt veilig? Gaat er wéér iets gebeuren? Mag ik wel blijven? Hij moest ook wennen aan het gemis van zijn staart. Belle was in het begin nog niet aaibaar, maar wél al snel heel speels en stout! Alles werd onderzocht en/of gesloopt. Terwijl Beer de stabiele rots was die haar moed gaf, transformeerde zij in rap tempo in een dondersteen die het voortouw nam.

Ze werden allebei al snel goed aaibaar en alsmaar aanhankelijker. Beer is rustig, bedaard en zóóóó lief. Hij is echt een goedzak, volgt me overal door het huis, en heeft een hart van goud. Echt een geweldig goed karakter. Ik zorg er ook bewust elke dag voor dat hij zich veilig voelt. Belle is speels, mallotig en héél knuffelig geworden. Zij is 180 graden omgedraaid: van niet-aaibaar naar superkroelie! Liefst op haar rug, “aai mijn buikje” met vier poten in de lucht! Zo’n verrassing hoe zij zich heeft ontpopt. Ze trekt Beer ook mee in haar speelse gedrag en gekke buien, en dat doet hem duidelijk goed.

Onafscheidelijk

En ze doen echt álles samen…. eten, slapen, wassen, stoeien (redelijk ruig), klimmen, naar buiten (balkon), als gekken rondrennen. Alles synchroon. Speelmuizen, kartonnen dozen, propjes papier, alles is leuk. Ze liggen vaak samen in een mandje, elkaars kopje te wassen, soms met hun poten in een omhelzing. Je smelt gewoon.
Verbeterpuntjes zijn er nog wel… Onbekende mensen zijn nog eng, inclusief de dierenarts. En echt ‘vastgehouden worden’ is echt nog niet okay… Dat lukt max. een paar seconden. Dus… naar de dierenarts is nog wel een uitdaging. Maar ook dát zal met tijd, geduld en oefenen vast beter gaan.

Zevende hemel

Intussen zijn wij in de zevende hemel met Beer en Belle. Ik zie nog steeds vooruitgang, kleine stapjes, meer vrijheid. We zijn dolgelukkig met ze, maar vooral ook blij dat zíj zo gelukkig met elkáár zijn. Nou ja, kortom, een heleboel liefde hier. ❤️❤️❤️

Deel dit bericht!

Meer verhalen

Wij helpen dieren in nood! 

  • met vervoer en opvang
  • van zieke, gewonde en gevonden dieren
  • zowel gezelschapsdieren als in het wild levende dieren
  • in Den Haag, Leidschendam-Voorburg, Rijswijk, Wassenaar, Zoetermeer en Pijnacker-Nootdorp.