Vorige maand heb ik Barney bij jullie opgehaald. Het was bijzonder om te zien dat Barney zoveel emoties bij jullie losmaakte en dat het afscheid voor sommigen moeilijker was dan voor anderen.
Na een paar daagjes onwennigheid en spannend onderzoek, is Barney redelijk gewend aan z’n nieuwe onderkomen. De woonkamer en keuken zijn vertrouwd terrein en hij gebruikt verschillende plekjes om te “hangen”.
Hij eet diverse brokjes met gemak op. Maakt hem niet zo heel veel uit wat voor soort. Van natvoer eet hij vaak wel iets, maar hij wordt nog niet enthousiast. Hier proberen we telkens wat verschillends.
’s Ochtends is hij erg opgelaten en wil heel graag weten wat we ontbijten. ’s Avonds wil hij het liefst (net als wij) op de bank hangen en komt af en toe met moeite van je benen los.
Maar zodra je een speeltje pakt (iets aan een stok met touwtje) is-ie er als de kippen bij om er op te jagen.
Inmiddels zijn we wel gewend aan zijn gewoonten en hij aan die van ons. Hij is nog steeds nieuwsgierig naar alles wat je doet en komt graag bij (of op) je liggen.
Hij eet goed en blijft op gewicht. Z’n neus is geen hindernis voor z’n plezier. Hij rust zelf uit als-ie het teveel vindt worden, maar we letten er altijd op als-ie zwaarder begint te ademen. Of moet ik zeggen: snurken.
