Ik luister nog steeds naar de naam Roady want mijn baasjes en ik zijn heel erg blij dat we op elkaars pad/weg gekomen zijn.
Inmiddels heb ik het hele huis in mij mogen opnemen. Ik loop het liefst de hele dag al luid kletsend achter een van mijn baasjes aan. Als ik de kans krijg plof ik graag bij een van ze op schoot en gelukkig gaan ze ook een beetje doorhebben wat ik graag snoep. Want ja die koelkast die elke keer open gaat en de kaasblokjes die eruit komen zijn tot nog toe niet voor mij geweest.
Het leukste moment van de dag vind ik tot nu toe mijn baasjes ‘s-ochtends begroeten en direct een glimlach op hun gezicht toveren. Af en toe heb ik een gek kwartiertje en ren ik van boven naar beneden of achter mijn veertjes aan, je ziet mij dan zo trots als een pauw gaan met een gekke krul in mijn staart.
Ik mag het hoogste torentje in huis opzoeken want in mijn kamer staat een prachtige klimtoren. Gelukkig zit daar een fijne krabpaal aan waarvan ik inmiddels ook goed weet hoe die te gebruiken. Ik heb namelijk ook het yogamatje gebruikt, ik kan jullie vertellen dat de baas daar toch even niet zo blij mee was.
Ik heb helemaal door – maakt niet uit waar in huis ik lig – dat zodra ik piano muziek hoor ik al weet dat we gaan yogaën. Ik lig dan heerlijk opgerold in mijn mandje dat staat achter de baas. Een aantal poses probeer ik wel eens uit tijdens een uitgebreide poetst beurt. Erna voel ik mij weer zoveel flexibeler.
Ik heb wel nog wat te leren van mijn baasjes. Al vinden ze mijn vele kopjes nog zo fijn, blijkbaar moet ik me een beetje inhouden voordat iemand een blauw oog oploopt. Ik probeer het wel maar kopjes geven is zo fijn.
Te zien is dat ik mijn baasjes elke dag ontvang met een luid orkest en een glimlach. Ik ga ze nu zelfs herkennen als ze voor het raam staan.
Ook blijk ik een goeie gezellige thuiswerk collega te zijn en de beste supporter tijdens het gamen. Dat ik dan veel op schoot mag liggen is mooi meegenomen ;p.
